Dit blog...

Dini

Welkom op de website van Dini Commandeur. Als columniste heeft Dini een flink aantal columns voor verschillende bladen geschreven. Daarnaast schrijft Dini af en toe korte verhalen. Deze columns en verhalen zijn op deze website beschikbaar voor iedereen. Periodiek worden hier ook de nieuwste columns en verhalen gepubliceerd.

Archieven

01 Jan - 31 Dec 2018
01 Jan - 31 Dec 2017
01 Jan - 31 Dec 2016
01 Jan - 31 Dec 2015
01 Jan - 31 Dec 2014
01 Jan - 31 Dec 2013
01 Jan - 31 Dec 2012
01 Jan - 31 Dec 2011
01 Jan - 31 Dec 2010
01 Jan - 31 Dec 2009
01 Jan - 31 Dec 2008
01 Jan - 31 Dec 2007
01 Jan - 31 Dec 2006
01 Jan - 31 Dec 2005
01 Jan - 31 Dec 2004
01 Jan - 31 Dec 2003
01 Jan - 31 Dec 2002
01 Jan - 31 Dec 2001
01 Jan - 31 Dec 2000
01 Jan - 31 Dec 1999
01 Jan - 31 Dec 1998
01 Jan - 31 Dec 1997
01 Jan - 31 Dec 1996
01 Jan - 31 Dec 1995
01 Jan - 31 Dec 1994
01 Jan - 31 Dec 1993
01 Jan - 31 Dec 1991
01 Jan - 31 Dec 1990
01 Jan - 31 Dec 00

E-mail

Mail

Links

dini's site in english
dini's site in dutch
Veel meer columns
en nog meer columns
Leeskring
B9-Literatuur
Schrijverspunt

Zoek!

Overig

Powered by Pivot - 1.40.7: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 

« Zomaar een week. | Home | Twee enkeltjes en een… »

An die Musik

Bancorama 1998 nummer 1 Zondag 15 Februari 1998 Op een kille winterdag zit ik met een stel vriendinnen aan de thee en aan de babbel. Hoe we op het onderwerp komen weet ik niet, maar opeens hebben we het over gelukkig zijn. Onze ideeën over geluk blijken overeen te komen. Gezondheid, bijvoorbeeld, vinden we allen zeer bevorderlijk voor het geluk. Het geluk van onze kinderen is ook belangrijk. Want als ons vlees en bloed niet gelukkig is, hoe kunnen wij moeders dat dan wel zijn, vragen we ons af. Geluk in de liefde is eveneens van belang voor ons welzijn. En arbeidsvreugde scoort ook hoog. Maar helaas, voor een paar van mijn vriendinnen betekent werk tegenwoordig zor­gen en stress. Op "hun" bedrijf wordt stevig bezuinigd op perso­neel. 

Met als gevolg te hoge werk­druk, en veel mensen overspannen in de ziektewet. Je hoort dat veel, de laatste tijd. En al die patiënten kosten zo'n bedrijf handen vol geld. Wie legt mij nu eens uit waar­om dat geld niet in meer personeel gestoken wordt. Meer mensen, minder stress, minder zieken. Dat lijkt mij nu zeer bevorderlijk voor het welzijn van bedrijf en werknemers.

Maar goed, mijn vriendinnen en ik hebben het dus over het grote geluk. Het geluk zit echter ook in kleine dingen. En zijn we het over het grote geluk op alle fronten eens, bij het kleine geluk komen de verschillen te voorschijn.

De een is gelukkig als ze een mooie film ziet, de ander wordt het van het schrijven van columns. Weer een ander krijgt een kick van kleding kopen, en er is ook iemand die haar ziel en zaligheid legt in het maken van aquarellen.

Toch blijkt er een overeenkomst te zijn: allen worden we gelukkig van muziek.

Van hakken en house houden we niet, maar voor de rest is het weer een kwestie van zoveel mensen zoveel zinnen. De Kast, Marco Borsato, de Beatles (nog steeds), en andere beroemde namen wor­den genoemd. En ik ben gelukkig niet de enige die van klassiek houdt. Sterker nog, een leven zon­der klassieke muziek kunnen wij, klassieke muziekliefhebsters, ons haast niet voorstellen. Voor de anderen is dat moeilijk te begrij­pen. Zij vinden die muziek "zwaar, saai en oubollig". Waarschijnlijk hebben ze ooit weleens iets klas­sieks beluisterd wat niet direct lek­ker in het gehoor lag. En onbekend maakt onbemind. Maar de orgel­werken van Händel, de pianosona­tes van Scarlatti, de vioolconcerten van Vivaldi... wat een gemis om die muziek niet te kennen.

En dan Mozart. Wie klassieke muziek wil leren luisteren kan vol­gens mij het best beginnen met muziek van Mozart. Hij heeft zoveel werk gecomponeerd waar je vrolijk van wordt, energie van krijgt en je tegelijkertijd ontspannen bij voelt. Niet alleen Mozart, ook Haydn, Liszt, Chopin, Beethoven en vele anderen hebben muziek gecomponeerd die je hart in beroe­ring brengt. Maar de grootste com­ponist aller tijden is Johann Sebastian Bach. Geen dag zonder Bach is mijn devies. Bachs muziek ontroert, vertedert, zorgt voor kip­pevel maar vooral voor geluk.

En dan is er nog Schubert.

De "koning van het lied." Meer dan zevenhonderd liederen heeft hij geschreven. Een van de mooiste

vind ik "An die Musik." Want de tekst van dit lied geeft de gevoe­lens weer van veel klassieke muziekliefhebbers :

An die Musik

Du holde Kunst, in wieviel grauen Stunden,

Wo mich des Lebens wilder Kreis umstrickt,

Hast du mein Herz zu warmer Lieb entzunden

Hast mich in eine bessre Welt entruckt

In eine bessre Welt entruckt

Oft hat ein Seufzer, deiner Harf entflossen,

ein susser, heiliger Akkord von dir Den Himmel bessrer Zeiten mir erschlossen,

Du holde Kunst, ich danke dir dafur,

Du holde Kunst, ich danke dir.

"Zwaar, saai en oubollig," noemen een paar van mijn vriendinnen klassieke muziek. Ik hoop dat ze ooit van mening veranderen, want ze weten echt niet wat ze missen. Zelfs dieren, zo hebben proeven bij varkens, kippen en koeien uitge­wezen, voelen zich beter als ze naar Barokmuziek luisteren.

En klassieke muziek schijnt ook erg belangrijk te zijn voor de ont­wikkeling van kinderen. Want uit onderzoek is gebleken dat als kin­deren van jongs af naar klassieke muziek luisteren, ze later uitblinken in vakken als wiskunde en natuur­wetenschappen en in het schaak­spel. En dat is, naast het leren genieten van klassieke muziek, mooi meegenomen.

Dini Commandeur

BANCORAMA nr. 1 - 1998


 

Design and implementation by Focusys