Dit blog...

Welkom op de website van Dini Commandeur. Als columniste heeft Dini een flink aantal columns voor verschillende bladen geschreven. Daarnaast schrijft Dini af en toe korte verhalen. Deze columns en verhalen zijn op deze website beschikbaar voor iedereen. Periodiek worden hier ook de nieuwste columns en verhalen gepubliceerd.

Archieven

01 Jan - 31 Dec 2021
01 Jan - 31 Dec 2020
01 Jan - 31 Dec 2019
01 Jan - 31 Dec 2018
01 Jan - 31 Dec 2017
01 Jan - 31 Dec 2016
01 Jan - 31 Dec 2015
01 Jan - 31 Dec 2014
01 Jan - 31 Dec 2013
01 Jan - 31 Dec 2012
01 Jan - 31 Dec 2011
01 Jan - 31 Dec 2010
01 Jan - 31 Dec 2009
01 Jan - 31 Dec 2008
01 Jan - 31 Dec 2007
01 Jan - 31 Dec 2006
01 Jan - 31 Dec 2005
01 Jan - 31 Dec 2004
01 Jan - 31 Dec 2003
01 Jan - 31 Dec 2002
01 Jan - 31 Dec 2001
01 Jan - 31 Dec 2000
01 Jan - 31 Dec 1999
01 Jan - 31 Dec 1998
01 Jan - 31 Dec 1997
01 Jan - 31 Dec 1996
01 Jan - 31 Dec 1995
01 Jan - 31 Dec 1994
01 Jan - 31 Dec 1993
01 Jan - 31 Dec 1991
01 Jan - 31 Dec 1990
01 Jan - 31 Dec 20
01 Jan - 31 Dec 08
01 Jan - 31 Dec 00

E-mail

Mail

Links

dini's site in english
dini's site in dutch
Veel meer columns
en nog meer columns
Leeskring
B9-Literatuur
Schrijverspunt

Zoek!

Overig

Powered by Pivot - 1.40.7: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 

« Intussen in Amerika | Home | De blaadjes vallen »

De beet van de ratelslang

Zondag 03 Oktober 2021 In het boekje “Wat is wijsheid?” van Dan Millman staat het volgende verhaal:
‘De slang’
Op een koude herfstdag vond een indiaanse jongen in de bergen een ratelslang. De slang zei tegen de jongen: “Ik sta op het punt dood te gaan. Ik bevries, en omdat er geen eten is, verhonger ik. Stop me alsjeblieft onder je hemd en breng me naar het dal.”

“Nee,” zei de jongen. “Ik ben gewaarschuwd. Als ik je oppak, bijt je me en die beet is vergiftigd.” “Nietwaar,” zei de slang. “Dat doe ik echt niet. Als jij dit voor mij doet, sta ik bij jou in het krijt. Ik zal je niets doen.” De jongen stribbelde nog een poosje tegen, maar de prachtige slang was heel goed van de tongriem gesneden. Tenslotte stopte de jongen hem onder zijn hemd om hem warm te houden en bracht hem naar het dal. Daar legde hij hem zachtjes op het gras. Hij had dat nog niet gedaan of de slang rolde zich op, ratelde met zijn staart, schoot naar voren en beet de jongen in zijn been. “Maar je hebt het beloofd,” riep de jongen. “Je wist wat ik was toen je me oppakte,” zei de slang. “

Dit verhaal vertelde de Amerikaanse acteur Iron Eyes Codey aan jonge mensen om ze te waarschuwen tegen drugsgebruik. “Denk aan de woorden van de slang,” zei hij. “Je wist wat ik was toen je me oppakte.”

Eigenlijk staat dat jongetje in het verhaal symbool voor ons allemaal. We weten allemaal dat drugsgebruik dodelijk kan zijn. Net als roken. Dat vet en veel eten onze aderen doet dicht slibben, en dat drank meer kapot maakt dan ons lief is. Toch leggen we waarschuwingen vaak naast ons neer. We hebben blijkbaar iets in ons wat tot zelfvernietiging kan leiden. Terwijl uit onderzoek naar voren komt dat we in de toekomst veel ouder kunnen worden dan in eerdere tijden. Áls we maar gezond leven.

Een paar jaar geleden discussieerde ik over het onderwerp 'gezondheid en ouder worden' met J. Ik ken J. van een correspondentie, schreef met hem toen hij in het buitenland gevangen zat. J. smokkelde drugs om zijn verslaving te bekostigen en kwam daardoor in het buitenland achter de tralies. Later, toen hij vrij kwam, hadden we af en toe nog wel eens contact. J. wilde toen een nieuwe start maken, en hij deed zijn uiterste best om werk te vinden. Het lukte niet. Op een gegeven moment schreef hij me dat hij weer was gaan gebruiken. Een poos later kreeg ik het bericht dat hij opnieuw in het buitenland gevangen zat. En weer terug in ons land ging hij opnieuw naar de gevangenis, want hij moest nog een paar boetes uitzitten. Na zijn detentie maakte hij, met hulp van een nazorginstantie, écht een nieuwe start. In een andere omgeving, zodat hij geen vrienden van vroeger zou treffen. Hij kreeg hulp bij het zoeken naar werk, het op orde brengen van zijn financiën, en bij huisvesting. Hij had een spannend leven gehad, en veel van de wereld gezien. Dat was mooi geweest, en van zijn reizen had hij dan ook geen spijt. Maar hij vond het voor zijn familie erg dat hij verslaafd was geraakt en diverse keren gedetineerd was geweest. Verder had hij spijt dat hij niet wat gezonder had geleefd. Want hij had, zoals hij zei, roofbouw op zijn lichaam gepleegd, en zou vast niet oud worden. Hij was lang drugsverslaafd geweest, en rookte nog als een schoorsteen. Hij had echt verkeerde keuzes in zijn leven gemaakt, vond hij. En hij was vrienden kwijtgeraakt door drugsgebruik. Vrienden, die net als het jongetje in het verhaal van Iron Eyes Codey de beet van de ratelslang niet hadden overleefd.
Maar J. had geluk. Zijn leven werd beter toen hij de gevangenis had verlaten. Al was het in eerste instantie niet gemakkelijk. Maar uiteindelijk kreeg hij wat hij wenste, een appartementje in een mooie stad, boeiend vrijwilligerswerk, en nieuwe vrienden.
Hij zal waarschijnlijk niet hoogbejaard worden, want zijn lichaam heeft echt te lijden gehad van zijn turbulente verleden. Maar die tijd is voorbij, hij leeft nu, en kan intens genieten van het leven. Of dat nu gaat om een goede maaltijd, een museumbezoek, een mooi boek, of van gewoon een shaggie roken op een bankje in het park. Misschien is dit het geheim van iemand die de beet van de ratelslang overleeft. Stoppen met de drugs, knokken voor een nieuw bestaan, en zin aan het leven geven door er met volle teugen van te genieten.


 

Design and implementation by Focusys